Dzisiaj jest: 19 Grudnia 2018 roku    |    Imieniny: Dariusz, Urban, Gabriela

Postępowanie w stanach bezpośredniego zagrożenia życia

Podczas prowadzenia wszelkiego typu akcji ratowniczych, mogą wystąpić wśród osób poszkodowanych jak i nawet w samych zespołach ratowniczych (działanie w warunkach dużego stresu) schorzenia stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Zaliczamy tutaj mogące pojawić się zawały serca, udary mózgu, zatrucia (np. toksycznymi środkami przemysłowymi), wstrząs hipowolemiczny, który może rozwinąć się np. w wyniku masywnego krwotoku lub oparzenia dużej powierzchni ciała.


Zawał serca

Do najbardziej charakterystycznych objawów zawału serca zaliczamy: silny najczęściej za mostkowy ból, promieniujący do lewej ręki, szyi, pleców, niekiedy brzucha, uczucie niepokoju, lęku pocenie się, nudności, wymioty, uczucie gwałtownej duszności połączone z sinieniem powłok skórnych i kołataniem serca. Do 44 – tego roku życia można zaobserwować np. niespecyficzne bóle w tylnej części klatki piersiowej. Często zawałowi serca może współtowarzyszyć wstrząs kardiogenny, który zostanie opisany później. W konsekwencji zawału serca może dojść do utraty przytomności i zatrzymania akcji serca.

Postępowanie ratownicze:

W przypadku podejrzenia wystąpienia u poszkodowanego zawału serca układamy chorego z lekko uniesioną górną częścią ciała, natychmiast podajemy 1 tabletkę nitrogliceryny (może być to nitrogliceryna w formie sprayu), sorbonitu, polopiryny (aspiryny) celem rozszerzenia naczyń krwionośnych, jeżeli po okresie czasu ok. 5 min. nie ma poprawy, czyli ból się nie zmniejsza można podać kolejną tabletkę nitrogliceryny. Kontrolujemy oddech poszkodowanego i w przypadku jego zaniku przystępujemy do natychmiastowej reanimacji. Staramy się, aby pogotowie ratunkowe jak najszybciej po jego wezwaniu znalazło się przy poszkodowanym.


Wstrząs kardiogenny

Wszelka dysfunkcja pracy serca w tym zawał serca może prowadzić do rozwoju wstrząsu kardiogennego. Serce podczas zawału nie jest w stanie w wystarczającym stopniu zaopatrywać całego organizmu w tlen. Objawy tutaj występujące to: osłabienie, szybkie słabo wyczuwalne tętno, blada skóra pokryta zimnym potem, dreszcze.

Postępowanie ratownicze

W pierwszej kolejności należy tutaj sprawdzać podstawowe funkcje tj. oddech. Po stwierdzeniu braku oddechu natychmiast musimy przystąpić do reanimacji. Poszkodowanego układamy z lekko uniesioną górna częścią ciała, okrywamy kocem uspokajamy, po czym wzywamy pogotowie ratunkowe.


Udar mózgu

Szczególnie u osób starszych w sytuacjach oddziaływania na nie silnego stresu może dochodzić do udaru mózgu. Do klasycznych objawów udaru mózgu zalicza się: występujący nagle silny ból głowy, nudności, wymioty, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zataczanie się podczas chodzenia, drgawki i nagłe osłabienie siły mięśni i czucia np. jednej kończyny, prawej lub lewej połowy ciała (paraliż prawo lub lewostronny),zaburzenia widzenia, jedna źrenica rozszerzona nie reaguje na światło, druga funkcjonuje w sposób normalny, zaburzenia mowy (bełkot, nieartykułowane dźwięki), nieprawidłowe opadanie jednego kącika ust po porażonej stronie ciała.

Postępowanie ratownicze:

W pierwszej kolejności należy tutaj monitorować podstawowe funkcje życiowe. Poszkodowanego układamy w pozycji wygodnej i w przypadku braku oddechu przystępujemy natychmiast do reanimacji. Jak najszybciej osobą z udarem mózgu powinno zająć się pogotowie ratunkowe, czynnikiem warunkującym późniejszą skuteczną rehabilitację jest czas, w jakim poszkodowany trafia na neurologię. Osobę starszą trudno jest czasem przekonać do natychmiastowego położenia się w szpitalu.


Wstrząs

U ofiar, świadków wypadku jak również w grupie ratowników możemy spotkać się ze zjawiskiem wstrząsu jako stanu bezpośredniego zagrożenia życia. Nie należy tutaj mylić pojęcia szoku powypadkowego z pojęciem samego wstrząsu, który określamy jako zaburzenie krążenia groźne dla życia. Omówiony został wcześniej przy zawale serca tzw. wstrząs kardiogenny obecnie zajmiemy się wstrząsem hipowolemicznym. Jakiekolwiek zaburzenie krążenia z reguły prowadzi do mniejszego dostarczania do poszczególnych komórek organizmu krwi i zawartego w niej tlenu. Organizm jest w krótkim czasie zdolny do obrony przed wspomnianym wyżej zjawiskiem. Następuje tutaj zjawisko tzw. Centralizacji krążenia tj. krew kierowana jest z mniej życiowo ważnych części organizmu do mózgu, serca i płuc. Obrona organizmu jest jednak krótkotrwała i dochodzi do rozwoju typowego wstrząsu hipowolemicznego mogącego kończyć się zejściem śmiertelnym, jeżeli wcześniej nie podejmiemy odpowiednich działań ratowniczych. Do wstrząsu hipowolemicznego mogą prowadzić krwotoki, rozległe oparzenia przebiegające z dużą utratą płynu komórkowego, zatrucia z silnymi wymiotami lub biegunkami, nadmierne wydzielanie potu np. podczas porażenia słonecznego. Każde dodatkowe zdenerwowanie osoby poszkodowanej nasila tutaj objawy wstrząsu. Do najbardziej charakterystycznych objawów wstrząsu możemy zaliczyć: osłabienie, nitkowate, przyspieszone, słabo wyczuwalne tętno, przyspieszony, płytki oddech, zaburzenia termoregulacyjne tzn. poszkodowany ma zimną skórę pokrytą lepkim potem występują dreszcze, nudności, wymioty, pojawia się wzmożone pragnienie, zaburzenia świadomości, wszystko to w konsekwencji może prowadzić do utraty przytomności.

Postępowanie ratownicze:

W pierwszej kolejności staramy się usunąć przyczynę wywołującą wstrząs - np. tamujemy krwotok, chorego układamy w pozycji przeciwwstrząsowej (chory leży na wznak z nogami podniesionymi ok. 30 cm ponad podłoże), okrywamy ciepłym kocem, nie podajemy niczego doustnie, uspokajamy i regularnie sprawdzamy oddech. W razie utraty przytomności prowadzimy natychmiastową reanimację (sztuczne oddychanie, zewnętrzny masaż serca). Jak najszybciej wzywamy fachową pomoc lekarską. Wspomniane wyżej ułożenie poszkodowanego nie może być zastosowane, gdy stwierdzimy uraz czaszkowo- mózgowy, uraz kręgosłupa nagłe duszności i bóle w obrębie klatki piersiowej lub nadbrzuszu ( zawał serca). Oczywistym jest, że podniesienie nóg przy współistniejącym zawale serca musi spowodować obciążenie niewydolnego serca dodatkową porcją krwi a tym samym w konsekwencji śmierć poszkodowanego.


Urazy czaszkowo-mózgowe

Ważnym jest, żebyśmy byli w stanie rozpoznać symptomy urazu czaszkowo – mózgowego lub urazu kręgosłupa i wykluczyć w tym momencie stosowanie u chorego klasycznej pozycji przeciwwstrząsowej. Uraz czaszkowo – mózgowy rozpoznajemy po silnym bólu głowy występującym u chorego krwiaku okularowym dokoła oczu, wycieku płynu mózgowego, krwi z uszu, nosa, lub po tylnej ścianie gardła, wymiotach, zaburzeniu świadomości, krótkotrwałej utracie przytomności, zwolnionym tętnie.

Postępowanie ratownicze:

Osobę ze stwierdzonym urazem czaszkowo – mózgowym pozostawiamy w pozycji półsiedzącej z głową odwróconą w kierunku urazu, z którego następuje wyciek płynu ( np. lewe ucho), nigdy nie wolno tamować tutaj wspomnianego wyżej wycieku natomiast należy go maksymalnie ułatwić, również osoby nieprzytomne układa się w pozycji bezpiecznej z ułatwionym odpływem płynu np. z ucha. Największe kłopoty ratownikom z reguły nastręcza udzielanie pomocy u osób z podejrzeniem urazu kręgosłupa. Do objawów urazu kręgosłupa zaliczamy: wszelkiego typu zniekształcenia, krzywizny kręgosłupa, stwierdzaną przy dotyku dużą bolesność wyrostków ościstych, utratę czucia, porażenie kończyn i tułowia, niekontrolowane odruchy fizjologiczne, zaburzenia oddychania. Za szczególnie groźny uważa się tutaj przypadek uszkodzenia kręgów szyjnych. Zawsze podejrzewając, że może dojść do tego uszkodzenia a tym samym porażenia wszystkiego w dół zakładamy kołnierz celem unieruchomienia odcinka szyjnego kręgosłupa i nie ruszamy poszkodowanego. Transport organizujemy tylko w wypadku bezpośredniego zagrożenia życia i musi się on odbywać na podłożu twardym. Jeżeli podejrzewamy uraz kręgów szyjnych wykonujemy test kolanowy, prosimy poszkodowanego o zgięcie nogi w kolanie, którego nie jest w stanie wykonać w momencie porażenia.

Urząd Gminy i Miasta

pl. Lotników 1
72-100 Goleniów
tel. 91 46 98 200 lub 222
fax 91 46 98 298
e-mail: ugim@goleniow.pl

Zgodnie z art. 13 ust. 1 RODO informuje się petentów Urzędu Gminy Goleniów, że:

  1. Administratorem zbieranych i przetwarzanych przez Urząd Gminy i Miasta w Goleniowie danych osobowych klientów Urzędu jest Burmistrz Gminy Goleniów. Adres Urzędu Gminy i Miasta w Goleniowie: 72-100 Goleniów, pl. Lotników 1, tel. 91 46 98 200, e-mail: ugim@goleniow.pl.
  2. Funkcję Inspektora Ochrony Danych pełni Marta Kachniarz, tel. 91 46 98 293, e-mail: abi@goleniow.pl.
  3. Dane osobowe klientów zbierane i przetwarzane są w celu wykonywania przez Urząd Gminy i Miasta w Goleniowie ustawowych zadań publicznych, określonych min. w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz w innych ustawach branżowych.
  4. Dane osobowe klientów urzędu przetwarzane są w zdecydowanej większości przypadków na podstawie ustaw. Dane mogą być również przetwarzane w celu zawarcia umowy oraz na podstawie zgody wyrażonej przez klienta urzędu.
  5. Dane osobowe nie będą udostępniane podmiotom innym, niż upoważnione na podstawie przepisów prawa.
  6. Dane osobowe od momentu pozyskania będą przechowywane przez okres wynikający z kategorii archiwalnej dokumentacji, określonej w jednolitym rzeczowym wykazie akt dla organów gmin i związków międzygminnych lub – w przypadku projektów – umowy o dofinansowanie zawartej między beneficjentem, a określoną instytucją, trwałości danego projektu i konieczności zachowania dokumentacji projektu do celów kontrolnych. Kryteria okresu przechowywania ustala się w oparciu o klasyfikację i kwalifikację dokumentacji w jednolitym rzeczowym wykazie akt.
  7. Klienci urzędu mają prawo dostępu do swoich danych osobowych, prawo uzyskania potwierdzenia przetwarzania, możliwość sprostowania i uzupełnienia danych, możliwość usunięcia danych (w nielicznych przypadkach), ograniczenia przetwarzania, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania.
  8. Jeżeli przetwarzanie danych odbywa się na podstawie zgody na przetwarzanie, klienci mają prawo do cofnięcia zgody na przetwarzanie ich danych osobowych w dowolnym momencie, bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem.
  9. Klienci mają prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego (Urzędu Ochrony Danych Osobowych).
  10. W większości przypadków przetwarzanie danych osobowych wynika z przepisów prawa, a ich podawanie przez klienta jest obowiązkowe. W niektórych sprawach podawanie danych osobowych może być dobrowolne, lecz niezbędne do realizacji celów, o których mowa w ust. 3. W sytuacji dobrowolności podawania danych osobowych klienci zostaną o tym fakcie poinformowani.